Paul Heetebrij - Halverwege, Albumhoes

Over het album

Uitgebracht: maart 2014

Recht-toe-recht-aan teksten in het Nederlands. Eenvoudige en afwisselende muziek met duidelijke wortels in de blues, country en folk.

In december 2011 begon Paul met het schrijven en opnemen van liedjes in zijn homestudio.

Beluister

Audio-speler

Nr. Titel Lengte
.
   

Teksten

Auto-blues

Jij stuk verdriet op wielen
Je liet me mooi weer staan
Het zal vast wel weer wat kleins zijn
En zo moddert het maar aan
En ik sta hier langs de weg, alles raast voorbij
Net als mijn leven. Want ik ben er niet meer bij!

Roestbak, takkebak: Je kost me al mijn geld!
En dan wordt ik nog gematst; da’s wat de garage mij vertelt.
Ze zijn zo vriendelijk en aardig, het kan altijd tussendoor.
Ze zijn zo vriendelijk en aardig en ze naaien je een oor!

Wilt u misschien een kopje koffie? Met suiker en melk?

Niet normaal!

Ach, het houdt me van de straat,
maar ik weet mij geen raad
met het gevoel van onrust dat dit eentonige bestaan
als een beknelling in mij losmaakt!

Ik wil het uitschreeuwen maar dat is niet normaal!

En wat heb ik te vertellen? Heb ik een verhaal?
Het gevolg van alle keuzes die ik zelf ooit heb gemaakt.
Alles kan ik kopen, maar ik vind er niets meer aan!

Ik wil het uitschreeuwen maar dat is niet normaal!

Ik wil het uitschreeuwen maar dat is niet normaal!
Ik wil het uitschreeuwen maar dat is niet…
Ik wil het uitschreeuwen maar dat is niet normaal!
Ik wil het uitschreeuwen maar dat is niet…

Ik wil niet langer zwijgen, al veel te lang gedaan.
Er is straks geen principe dat nog overeind zal staan.
En wie mij wil behoeden, die kan maar beter gaan!

Ik wil het uitschreeuwen maar dat is niet normaal!

Het raadsel van de liefde

Ik heb mijn werk, jij doet de rest
Ben ik eens vrij, doe ik nog geen pest
‘t is een raadsel
Het raadsel van de liefde
Op een vreemde manier vind je het wel best

Al mijn muziek; je vindt er niets aan
Jij hebt veel te vaak de TV aan staan
‘t is een raadsel
Het raadsel van de liefde
Op een vreemde manier kan het zo maar doorgaan

Kleine irritaties, die hou je altijd
Meer dan tien jaar samen is een hele tijd
‘t is een raadsel
Het raadsel van de liefde
Voor geen goud wil ik jou nog kwijt

Je bent niet!

Je bent niet wat je doet
Je bent niet wat je deed
Je bent niet je verleden
Dat kun je wel vergeten

Je bent niet waar je woont
Je bent niet wat je koopt
Je bent niet wat je verzamelt
Alles raakt versleten

En waar je geweest bent
En wat je hebt gezien
Foto’s, verhalen, souvenirs
Je bent het niet

Je bent niet je smaak
Je bent niet je muziek
Je bent niet met wie je omgaat
Dat ben je niet

Je bent niet wat je weet
Dat is hoe jij de dingen ziet
Is het waarheid, is het wijsheid? is het illusie?

Je bent niet van iets hogers
Je bent niet van een plan
Hoe vaak ben je bedrogen?
Leer je er van?

Eigenwijs!

Ik heb het gehad met dagelijkse gekte. klaar met alle lulligheid.
Al dat geklets: laat ze toch verreken! Ik vind het zonde van mijn tijd.

En wat dan nog! Ik wandel eigen wegen, al jaren zonder spijt.
Ik hou me bezig met waar ik voor wil leven in alle anonimiteit.

En dan televisie: wat wordt er afgeleverd?
Moet het dan steeds gezellig zijn?
Sterren stralen en ze vallen naar beneden
de kolossale treurigheid!

Ach, hou toch op! Het kan mij echt niets schelen; al die onbenulligheid
Eigenwijs, ik wandel eigen wegen en ik koester al mijn tijd.

En dan politiek: wat wordt er toch verzwegen?
Wat is de context van een feit?
Klinken idealen om leugens te verhelen?
Want dat is van alle tijd!

Hou maar op! Het gaat me echt vervelen! Mijn vertrouwen zijn ze kwijt.
Misschien ben ik er te stom voor, maar wat kan mij dat schelen. Ik vind het zonde van mijn tijd

En wat dan nog! Ik wil net als and’re mensen: dat de zon voor altijd schijnt.
Als er een ster valt, wat kan ik mij nog wensen? Laat mij maar lekker eigenwijs!

Kon het altijd maar

Kon het altijd maar zo blijven
De telefoon blijft stil:
Niemand die iets wil van een van ons beiden

Kon het altijd maar zo blijven
We verwachten geen bezoek.
Een glas thee en een goed boek;
Voor het eerst sinds tijden.

Te vaak gaan we aan onszelf voorbij…
, tot de grens is bereikt

Kon het altijd maar …

Bore-out blues

Kan ik al gaan eten?
Lees de nieuwtjes van de dag, ook al wil ze niet weten.
En alles wat ik lees ben ik net zo snel vergeten.

Oeverloze dagen!
Ik heb alles wat ik wil, wat valt er dan te klagen?
Laat staan de vraag hoe lang ik dit nog kan verdragen!

En dan het wachten in een file,
op de bus of op de trein
Wachten in de supermarkt, in een eindeloze rij.
Veel te vaak ben ik aan het wachten op een einde.

Er rest steeds minder tijd

Het wordt licht, het wordt donker
Dagen langer en weer korter
Seizoenen gaan voorbij

Mensen gaan, mensen komen
Kinderen groeien, worden groter
groter met de tijd.

Er rest steeds minder tijd
De vraag die open blijft:
“Wat ik in godsnaam aan het doen ben?!”

Ik heb het eigenlijk best getroffen,
Met een leven zonder zorgen
Geen moeite en geen pijn

Wat niet vandaag kan, dat kan morgen
Maar niet volgen van mijn dromen
Elke zekerheid is schijn

Er rest steeds minder tijd
En er gaat zo veel voorbij
Is dat een reden ontevreden te zijn?

Een dichter zocht het leven in groots en meeslepend
Soms is het zo klein dat je er glad overheen kijkt
En daar is alles mee gezegd.

Dorpje aan de Waal

We zijn verhuisd van een flat bij een snelweg waar altijd auto’s razen
Naar een huis vlakbij een dijk waar ‘s-zomers schapen grazen
Landschap, tussen de rivieren ingebed; Waar de nacht nog stilte kent
Aan het einde van de snelweg, op een steenworp van de Waal

Ze bakken stenen uit de klei van de uiterwaarden
Verder weiland, tuinderijen, vele fruitboomgaarden
De boten in de verte; ik kan er uren naar kijken
En ‘s-zomers in de tuin geniet ik van de vissen in de vijver
Aan het einde van de snelweg, in dit dorpje aan de Waal

Soms mis ik nog de drukte van een stad
Hier keer ik terug als ik het heb gehad
Aan het einde van de snelweg, in dit dorpje aan de Waal

De zee

Het is winter
Het strand is verlaten
Een man, alleen
Staart naar het water

En de zee
De zee is onstuimig
Er waait een koude wind
Het water grauw

Als je hier bent met ontelbare vragen.
De zee vertelt haar eigen verhaal

Vergankelijkheid, lijden, oneindigheid en liefde

Verder zonder jou

Op mijn werk wil ik naar huis
Eenmaal thuis wil ik weer weg
Misschien kan ik beter slapen
ik lig wakker in mijn bed

Nergens vind ik rust, om me heen voel ik haast
Verder, het gaat verder zonder jou
Verder, ik moet verder zonder jou

Waar ik ook ben
Wat ik ook doe
Ik kan niet vluchten voor mezelf
Ik ben al zo moe

Nergens vind ik rust, om me heen voel ik haast
Verder, het gaat verder zonder jou
Verder, ik moet verder zonder jou

Nergens vind ik rust, om me heen voel ik haast

Niet iedereen kan jarig zijn

Niet iedereen kan jarig zijn
Gisteren vijf, vanochtend twee
Zes petities nog getekend
Het feest? Ik was erbij!

Veel planeten en ze zwijgen
Een ruzie zou de boel doen leven
Ik maak een foto van het eten
Je had er moeten zijn!

Ik verlang naar de werkelijkheid
Kunnen we zwijgen, kunnen we praten
Niet in status of citaten, laat staan in plaatjes

Ik wil echt en kwetsbaar zijn
Ik hoef me nergens voor te schamen
Ik wil geen leven als reclame, daarvoor gaat het te snel voorbij

Niet iedereen kan jarig zijn
Soms komt er niemand op het feest
Maar daarover niets te lezen
Niets is wat het lijkt

Vergif

Morgen is morgen
is spijt maar nu wij
zijn bedorven
door het gif
waardoor alles mooier lijkt

Vertel mij niet wat ik gedaan heb en gezegd.
Er komt toch niets van terecht.

Oh, zoete vergetelheid
We drinken je beker
tot het einde
tot het licht
In de roes van het moment

Als je toch eens alles zo kon zeggen: In alle openheid.
Konden we maar leven zonder remmen: Elke schaamte voorbij

Vrijheid? Ammehoela!

Jouw vrijheid is een leven zonder grenzen
Met niets of niemand die je nog belet
Ik kan je niet meer volgen in je wensen
Dus heb je mij maar aan de kant gezet

En ach, wat heb ik voor een leven?
Ik ga op tijd naar bed en heb een baan
Er valt met mij maar weinig te beleven
Een sukkel die maar beter niet meer kan bestaan

Een kennis wist mij laatst nog te vertellen
Dat het niet zo goed meer met je gaat
Er is niemand die je nog kunt bellen
Gebonden aan de wetten van de straat

Schone schijn

Loop met grote boog om positiviteit
die echt torenhoog aan ieder nakend feit voorbij gaat

Niets meer te verklaren. Een fout, dat is een les
De kolen geven blaren. De dag is een succes. En wij gaan ...

... lachend ...

... naar het domein van de gekte
Van de waan en schone schijn.
Van de gekte. Alsof het altijd zo moest zijn.

Het enige dat helpt met alles uit het lood
is het “ken uzelve”. Niet wat je gelooft te zijn, maar ...

... spiegels gaan aan scherven. Wie wil het nog zien?
Kom geen pret bederven. Wie heeft dat verdiend? En wij gaan ...

... lachend ...

... naar het domein van de gekte
Van de waan en schone schijn.
Van de gekte Alsof het altijd zo moest zijn.

Recensies

Blues magazine

Blues magazine

16 juni 2014

Ik vind het een leuke cd. Grappige en herkenbare teksten vervat in leuke songs. Het is duidelijk dat Paul de bedoeling van de klassieke blues begrijpt en weet uit te dragen.

Blues magazine

VPRO 3 voor 12 - Gelderland

3 voor 12 - Gelderland

25 juni 2014

Meteen roept hij associaties op met Cornelis Vreeswijk en André Manuel, twee taalvirtuozen met ieder hun eigen kijk op de popmuziek.

Erik Damen
3 voor 12 - Gelderland

Maxazine

Maxazine

5 april 2014

De muziek ligt aangenaam in het gehoor. Paul is een prima gitarist en de songs zitten goed in elkaar. De teksten zijn soms bedachtzaam, soms komisch en er blijkt een grote mate van zelfspot uit.

Maxazine

Bestel

Webwinkels

Contact

Paul Heetebrij

Paul Heetebrij tijdens optreden met akoestisch gitaar

Software developer & muzikant.
Ook deze website is van mijn hand.